Opis konstrukcji RWD-5 i RWD-5bis oraz dane techniczne samolotów

RWD-5 był jednosilnikowym, górniopłatem o konstrukcji mieszanej - kadłub spawany z rur stalowych, skrzydła i statyeczniki drewniane. Posiadał komfortową, całkowicie oszkloną kabinę, dużą prędkośc i wielki zasięg. Był jednym z pierwszych w Polsce i nielicznych wtedy na świecie samolotów turystycznych z całkowicie zamkniętą, obficie oszkloną kabiną. Komfort lotu zwiększał tłumik hałasu na rurze wydechowej, oraz ogrzewanie kabiny powietrzem z nagrzewnicy otaczajacej rurę wydechową. Samolot charakteryzowal się doskonałą widocznoscią z kabiny, ograniczoną jednak od góry skrzydłmi. Samolot odznaczał się bardzo dobrymi właściwościami lotnymi, dzięki zastosowaniu rewelacyjnego skrzydła, którego konstrukcja została oparta o dokumentację nie zrealizowanego płata do bombowego samolotu PZL-3 konstrukcji inż. Władysława Zalewskiego. 

Specyfikacje: 

  seryjny RWD-5 RWD-5bis
załoga 1 pilot + 1 pasażer 1 pilot
silnik Cirrus "Hermes IIIB" / "Hermes IV" / "Gipsy III / Walter "Junior" DH Gipsy "Major"
moc silnika nominalna 115/130/120/120 KM 130 KM
Wymiary
rozpiętość 10.2 m 10.2 m
długość 7.2 m 7.2 m
wysokość 2.0 m 2.0 m
cięciwa przykadłubowa 1.75 m 1.75 m
powierzchnia skrzydła 15.5 m2 15.5 m2
profil skrzydła Bartel 37 IIA Bartel 37 IIA
CX min 0.035 0.035
CZ max 1.35 1.35
Masy
samolotu pustego 430-460 kg 447 kg
masa uzyteczna 330 kg 654 kg
masa całkowita startowa 760 kg 1100 kg
Obciążenia
maksymalne obciążenie powierzchni 49 kg/m2 71 kg/m2
maksymalne obciążenie mocy 6.3 kg/KM 9.2 kg/KM
Osiągi
prędkość maksymalna 202 km/h 210 km/h
prędkość przelotowa 177 km/h 175 km/h
prędkość minimalna 75 km/h b.d.
prędkość lądowania (przy maksymalnym obciążeniu) b.d. 90 km/h
teoretyczny zasięg max. 1080 km 5000 km
długotrwałośc lotu 6 h 29 h
wznoszenie 4.6 m/s b.d.
pułap 4700 m b.d.
rozbieg 110 m b.d.
zużycie paliwa 22 l/h 26 l/h

Opis konstrukcji

Skrzydło:

Wolnonośne, trapezowe, konstrukcja drewniana, dwudźwigarowe, mocowane czterema okuciami do kratownicy kadłuba. Do pierwszego dźwigara sięgał keson sklejkowy, dlaej pokrycie było płócienne. Na odcinku od kadłuba do lotek biegła elastyczna krawędź spływu łącząca końce żeberek. Po naprężeniu pokrycia tworzyły się na niej charakterystyczne zapadnięcia. Lotki wolnonośne, różnicowe +10o/-25o.

Kadłub:

Kratownica spawana z rur stalowych chromo-molibdenowych, kryta płótnem, na szkielecie z listew drewnianych. Kabina - dwuster, dwa miejsca, jedno za drugim. Drążek sterowy z drugiego miejsca mógł być wymontowywany. Za tylnym fotelem bagażnik. Dwoje drzwi (jedne w RWD-5bis), z prwej strony, odrzucane awaryjnie. Tablica przyrządów wyposażona w prędkościomierz, wysokościomierz, busolę, zegar czasowy, obrotomierz, monometr oleju i paliwomierz. Kabina ogrzewana powietrzem z nagrzewnicy otaczającej rurę wydechową. Tłumik hałasu na rurze wydechowej (usunięty w RWD-5bis). W RWD-5bis w miejscu drugiego fotela zamontowano dodatkowy zbiornik paliwa o pojemności 300 litrów oraz zlikwidowano drzwi i okna kabiny pasażera. W RWD-5bis zainstalowano wygodniejszy fotel pilota, przeznaczony do długotrwałych lotów, z gumowymi poduszkami pneumatycznymi, podłokietnikami i podpórkami na stopy oraz oświetlenie do lotów nocnych.

Stateczniki:

Wolnonośne, konstrukcja drewniana, kryte sklejką. Stery bez klapek wyważających i trymerów, kryte płótnem. Statecznik poziomy przestawialny w locie za pomocą pokrętła umieszczonego z lewej strony kabiny pilota.

Instalacje:

Zbiorniki paliwa o pojemności 110 litrów w centropłacie skrzydła. W RWD-5 bis zamontowano dodatkowy zbiornik paliwa o pojemności 300 litrów w miejsce drugiego fotela, oraz dwa dodatkowe zbiorniki skrzydłowe po 113 litrów. Zbiornik oleju o pojemności 35 l. mieścił się tuż przed fotelem pilota, pod podłogą kabiny.

Podwozie:

Stałe, dwukołowe, z płozą ogonową, trójgoleniowe, amortyzacja olejowo-powietrzna. Płoza ogonowa typu półresorowego, niesterowana. Koła zaopatrzone z niskociśnieniowe opony zawieszone na rozwidlonych wahaczach podpartych amortyzowanym zastrzałem i osłonięte aluminiowymi owiewkami. Niektóre egzemplarze wyposażono w hamulce kół. Prototyp SP-AGJ miał wysokociśnieniowe opony i podwozie trójgoleniowe z amortyzatorem wspartym o dolną krawędź kadłuba. Kształt owiewek kół różnił się pomiędzy poszczególnymi egzemplarzami.

Śmigło:

Drewniane, dwułopatowe, stałe.